vrijdag 13 april 2018

NIEUWE ARTIKELEN


NIEUWE 'BLAD' ARTIKELEN VERSCHIJNEN IN
JUNI 2018

(aanklikken voor vergroting!)
Hoera! Het is zover: voorjaar in de tuin en in je hoofd en
overal! Wat heb ik ernaar uitgekeken. En niet als enige:
in het vogelhokje vlakbij het raam broedt een pimpeltje;
 drie meter verder  heeft de merel haar nest  in de taxus,
 nog geen twee meter boven  de grond. Tikje riskant  en 
al ons koffiedik strooi ik uit rond deze kraamkamer: om
belangstellende buurtkatten te weren. Tot op heden (de
 jongen  zijn  nog niet uit het ei) gaat  het goed. We  zijn
nú al plaatsvervangend trots!



Hier aanklikken: ALLE COLUMNS
Hier aanklikken: ALLE HEGGENMUSSEN
Hier aanklikken: ALLE TUINKALENDERS
Hier aanklikken: ALLE TUINFOTO'S

OUDBOLLIG

In míjn tuin ...



… was het lang afzien in de kortste maand van het jaar. Normaal gesproken toch de opmaat naar het voorjaar. Siberisch is overdreven, maar gevoelsmatig kwamen de temperaturen in februari een flink eind uit die richting.
Onverwacht, want winter, mwah, dat stelde al jaren niks meer voor. Gewoon op de eerste de beste zonnige dag, in februari dus, de tuin in en aan de slag. Hoe eerder ik de tuin in kan, hoe liever het me is. Maar het enige wat ik er nu in die ijstijd kon doen was voer strooien om het tuinvogelbestand op peil te houden.
Gelukkig wordt het altijd vanzelf weer april en dan komt ook alles weer goed: zon, voorjaarsbuitjes, de bollen in bloei, kikkers kwakend en blakend in de sloot en jong grut in de vogelnesten. O, kon het altijd voorjaar zijn!

Dichter Herman Gorter (1864-1927) schreef er lyrisch over: ‘Een nieuwe lente en een nieuw geluid: ik wil dat dit lied klinkt als het gefluit dat …’. Tot zover, want Gorter was bepaald niet kort van stof. Ruim twee jaar werkte hij aan zijn epos ‘Mei’. Het telt 4381 regels en het verscheen in het voorjaar van 1889. ‘Een nieuwe lente en een nieuw geluid’ zou wel eens de beroemdste dichtregel uit de Nederlandse poëzie kunnen zijn; het is in ieder geval de meest geciteerde. Dat lijkt mij een bewezen indicatie voor ons collectief verlangen naar het voorjaar!
En dan is er werk aan de winkel. Want we gaan wel voor groei en bloei, maar het kan ook uit de hand lopen. Dat is waar ik in mijn tuin al sinds jaar en dag mee word geconfronteerd. Een handvol ooit gepote sneeuwklokjes hebben zich, onder mijn toeziend oog, uitgebreid tot ware kolonies, een Keukenhofje waardig, en daar heeft mijn genadeloze gespit bij het planten van nieuwe aanwinsten geen noemenswaardige schade aan toegebracht. Het sneeuwklokjesblad verdwijnt trouwens net zo vanzelf en geruisloos als het opkomt, dus waar zou ik me druk om maken. Bovendien: wat je niet ziet, kun je ook niet weghalen, tóch?!

Sneeuwklokjes: oudbollige 'evergreens' in mijn tuin
Het zal wel met aangeboren gemakzucht te maken hebben; niets menselijks is mij vreemd. En zolang ik niet aan een verzorgingshuis toe ben (en mijn omgeving daar ook zo over denkt) blijf ik natuurlijk baas in eigen tuin. Ook dit jaar zullen zich weer nieuwe hebbeplanten aandienen die ik, als vanouds, bovenop de ondergrondse sneeuwklokjes ga planten!
Ik heb er meer dan genoeg van, in mijn oudbollige tuin.

WANDELBOEKJE


Heggenmussen
Kleinood uit 1904
Snuffelend in mijn boekenkast tussen de vele tuinboeken stuit ik op het kleine ‘Wandelboekje’ van E. Heimans en Jac. P. Thijsse. Derde druk, Amsterdam – 1904 – W. Versluys. Het is bedoeld ‘… voor Natuurvrienden.’ Daar reken ik mijzelf ook toe en voorzichtig doe ik het boekje open - het heeft zijn beste tijd wel gehad.

In het Voorbericht geven de samenstellers een toelichting op het hoe en waarom van dit kleinood. Het is bedoeld om aan kinderen mee te geven op wandelingen ‘om te leeren opmerken; … en met open oogen rond te zien in de natuur, en dat tevens eenig antwoord moest geven op vele van de vragen over levende-natuur-voorwerpen, die kinderen hun ouders of onderwijzers op dergelijke wandelingen plegen te stellen.’ Kom daar nu nog eens om. Na drie paginaatjes wordt de inleiding besloten met deze volzin: ‘En hiermee zij ook dit boekje ieder aanbevolen, die gelooft, dat kennis en liefde voor de natuur zoo jong mogelijk moet aangebracht worden, en dat een innige omgang met onze mooie en belangwekkende bloemen- en dierenwereld ook het armste leven iets rijker kan maken.’

Nu voel ik mij nog meer aangesproken; honderdveertien jaren vallen als bij toverslag weg. Want door het jaar heen mag ik mijn kleinkinderen graag wijzen op planten en beestjes in mijn tuin en ook als ik niet voor honderd procent hun aandacht heb, denk ik toch dat er iets van mijn enthousiasme in die kleine hersenpannetjes achterblijft. Wacht maar tot ze volwassen zijn en hun eerste eigen huis met tuin betrekken: dan komen oma’s tuinverhalen vanzelf weer bovendrijven!
Voorzichtig sla ik de bladzijden om. Een prachtige tekening van een winterkoninkje. ‘of Klein Jantje’ staat erachter. Een bladzijde verder wordt de merel genoemd: merel (gieteling of zwarte lijster). Zeer lezenswaard zijn ook de besprekingen per maand, te beginnen met maart. Maar nu is het april, met ‘Kikkervischje of Donderpadden’. 

'Donderpadden'
In keurige rubriekjes wordt de maand besproken: ‘in park en tuin, in de duinen, op den akker en in den moestuin’.
Ha, een moestuintje heb ik óók en dat is nog leeg. Het ‘Wandelboekje’ raadt koolsoorten aan maar daar heb ik geen ruimte voor. ‘… boonen worden gelegd.’ Dat klinkt overzichtelijk en vooral ook niet moeilijk. ‘Andijvie, kropsla, spinazie, knollen en wortelen worden gezaaid, uien en mangelwortelen geplant.’ Hé, dat komt in de richting van de AH-moestuintjes op de vensterbank. Alleen ben ik daar de mangelwortelen nog niet tegengekomen. Zijn dat wortelen die gemangeld moeten worden: ‘zwaar in verdrukking gebracht’?
In 1790 verscheen het boek ‘Het gebruik van de Schaarsheid- of Mangelwortel’. Koeien die met deze wortels gevoerd worden ‘… geeven beide uitmuntende melk en boter.’ Maar ik heb geen koeien. Alleen die moestuinpotjes met groenten en ook nog zonnebloemen.
Het bijzondere ‘Wandelboekje’ met prachtige zwart/verschoten wit tekeningen zet ik voorzichtig terug in de boekenkast.

TUINKALENDER APRIL/MEI



TUINKALENDER



 Voor niets gaat de zon op: wil je buiten zitten dan moeten eerst de overwinterde tuinmeubels schoon geschrobd.

 Maak de balans op: welke planten hebben het ijskoude vroege voorjaar niet overleefd?

 Ze zijn vervangbaar door dezelfde soort of misschien wel iets totaal anders!

 De grootste koukleumen, onze kuipplanten, stonden die hele koude winter binnen, maar nu mogen ze naar buiten. Wel in etappes laten wennen.

 Kijk de rozen na op doodgevroren takken (even aan de ‘bast’ krabben). Knip het dode hout weg en bind alles wat groen is aan.

 Dat geldt ook voor alle andere klimmers.

 Liefde voor de tuin kan ook door de maag als je een moestuintje bezit. Helemaal vol planten met je favoriete groenten.

 In mijn moestuintje hoort boerenkool daar ook bij: met stip nummer 1 op het menu van mijn kleinzonen!

 Maar ook sla en radijs. Die zijn relatief gauw klaar, zowel qua groei als bereiding.

 Beplant een paar potten met zomerbollen.

 Wees bij het snoeien van hagen bedacht op vogelnesten; ze hadden het zwaar in de afgelopen winter.

 Zorg dagelijks voor vers water in hun drinkschalen, want zelf maken ze geen onderscheid tussen drink- en badwater.

 En natuurlijk bij elk bezoek aan de tuin slakken vangen en onkruidjes wegtrekken.


dinsdag 20 maart 2018

NIEUWE ARTIKELEN



NIEUWE 'BLAD' ARTIKELEN VERSCHIJNEN OP
13 APRIL 2018





Het was lang 'winter' dit jaar: afzien voor de rechtgeaarde 
tuinier! Maar zoals aan alles kwam ook aan deze periode 
een eind: het is weer tijd voor groei en bloei, voor nieuwe 
plannen, nieuwe planten, nieuwe kleuren, nieuwe geuren!
Kom, we gaan aan de slag! Er is een hoop te doen en ook
veel te genieten! Maak er iets moois van!


Hier aanklikken: ALLE COLUMNS
Hier aanklikken: ALLE HEGGENMUSSEN
Hier aanklikken: ALLE TUINKALENDERS

Hier aanklikken: ALLE TUINFOTO'S

dinsdag 13 maart 2018

TUINFOTO'S FEBRUARI 2018

 TUINFOTO’S
4 februari 2018
Een oud nest in de klimhortensia - te knap gemaakt om weg te gooien ;)
Helleborus, kerstrozen, trotseren de kou

maar ik vermaak me binnen,
al breiend voor wie popjes leuk vindt

Cyclamen coum aarzelt met één bloempje tussen 
het zwarte blad van Ophiopogon planiscapus niger 

terwijl de rododendron verstijft van de kou
De Japanse wijnbes kan wel wat verdragen -
de 'opgewonden' lange takken beloven een royale oogst!
15 februari 2018
Niet dat het veel voorstelt, maar het is toch echt sneeuw ...
waarin het goed spoorzoeken is ...
21 februari 2018
Kijk, nu begint het er op te lijken: krokussen!
En het irisje reticulata in bloei!
De sneeuwklokjes houden nog even vol,
het is hún 'moment of fame'.

Het bankje nodigt nog niet uit tot buiten zitten
27 februari 2018
Dan nog maar even genieten van dit besneeuwde plaatje ...



vrijdag 16 februari 2018

NATTE MOESSON

In míjn tuin ...

… keert het leven terug! Aan het eind van het tuinseizoen, zo tegen de winter, vind ik het eigenlijk wel prima om de boel de boel te laten. Ondanks de groenblijvers in mijn tuin lonkt buiten het verval, maar binnen lokt de warmte. Vroeger ruimde ik op in de herfst. Maar de laatste jaren laat ik mijn oren liever naar een andere mening hangen: al dat afgevallen blad biedt bescherming bij vorst. Dat kwam nog wel eens voor. Maar het lijkt erop dat ik mijn mening alwéér kan herzien, nu de winter toch vooral een natte moesson is geworden.

Op zoek naar de betekenis van het woord ‘moesson’ blijkt het uit het Arabisch te komen en daar betekent het niet ‘regen’ maar ‘jaargetijde’. Bij ons duurt een jaargetijde drie maanden, in de tropen trekken ze er een half jaar voor uit. Tweemaal per jaar verandert daar de wind, de moesson, van richting en daarmee ook het weerbeeld. Een half jaar is het droog, dan een half jaar nat. Dat is een stuk overzichtelijker dan ons zeeklimaat, waarbij we gedurende het hele jaar op neerslag kunnen rekenen. En dan ook nog in soorten: regen, hagel en sneeuw wisselen elkaar af. Zo hebben we dus ook het hele jaar wat te mopperen: we doen het graag!
Maar nu nadert het voorjaar, de winter is voorbij en de temperatuur gaat weer wat omhoog; dat is toch anders. We kunnen aan de slag buiten! De verlepte plantenresten van het vorige seizoen verhuizen we naar de compostbak of de groene container. En omdat in zachte winters de onkruiden lekker doorgroeien, moet er dus ook gewied worden. Dat is een modderig klusje, in de natte klei, maar met tuinhandschoenen aan goed te doen. (Tip: koop altijd twee paar handschoenen, zodat je het nat geworden paar kunt vervangen.) Al dat gemodder is trouwens ook een feestje van herkenning; het lieve tuinleven begint weer!
Mocht je bij de jaarwisseling geen goede voornemens genoteerd hebben, dan is dat helemaal niet erg, want het is altíjd tijd voor een goed voornemen: noteer al doende wat je in je tuin niet aanstaat en zoek daar een oplossing voor.
Zo is in mijn tuin een schutting, behangen met klimop, na tientallen jaren trouwe dienst aan verval onderhevig. Goed voornemen: samen met de buren een nieuwe plaatsen. Zo mogelijk  met behoud van mijn groene klimopbehang!

MAART ROERT ZIJN STAART

Heggenmussen

En dat is nog maar één spreuk in een lange rij van gezegdes met de maartse maand als onderwerp. Sommige zijn algemeen bekend, zoals deze ‘maart roert zijn staart’, waarvan we allemaal ook uit ondervinding de betekenis weten. Zoals het in de winter kan vriezen en dooien kan het in maart zonnig zijn, maar ook regenen. Of zelfs: ‘daar is geen maart zo goed, of het sneeuwt wel op de boer zijn hoed’.

Veel van de ‘maart’spreuken hebben betrekking op het boerenbedrijf; ze dateren van jaren her. Dat is niet verwonderlijk. Als íemand te maken heeft met weersomstandigheden dan is het wel de boer. En die denkt er heel anders over dan burgers en buitenlui, gezien spreuken als ‘maart guur geeft een volle schuur’ en ‘brengt maart storm en wind, de sikkel is de boer gezind’! Of ‘maart niet te droog en niet te nat, vult de boer zijn kist en vat’. En wat dacht je van ‘een droge maart en een natte april is de boeren naar hun wil’!
 
Maart 2005: een prachtige kerstroos in de sneeuw!
Wij burgers klagen wat af over het weer: het is te koud, te nat of het waait zo hard. Vroeg donker, natte sneeuw en mist … o, kon het altijd zomer zijn! Maar o, wat had mijn vader gelijk, achteraf, als hij zei: “Begeren is mooier dan bezitten!”
En er zijn natuurlijk ook spreuken voor de optimisten onder ons, zoals: ‘maartse buien die beduien dat de zomer aan komt kruien’! En ‘een droge maart is een zomer te paard’. Van recentere datum moet de volgende spreuk zijn: ‘autoruiten nu nog steeds bevroren, dat geeft straks veel koren’. En vooruit dan, nog één: ‘donder in maart, vorst in april’. Die laatste doet trouwens gewoon wat ie wil.

Maart 2010: wie een beetje sneeuw niet eert ...
is geen sneeuwbal weert!
En dat moeten wij natuurlijk ook doen. Want in deze tijd van het jaar kan er zomaar een dag tussen zitten waarop je fijn naar buiten kunt, voor een hernieuwde kennismaking met het buitenleven in je tuin! Dan ruikt het er zo lekker en wat is er al veel te zien: wéér meer sneeuwklokjes dan vorig jaar en massa’s blad van de blauwe druifjes - het wordt ons gewoon en als altijd in de schoot geworpen.

Binnenkort in dit theater ...
Ja, want sommige dingen gaan hard tegenwoordig: lente en zomer buitelen over elkaar heen. Officieel luiden we op 21 maart de lente in, maar, schrik niet, op zondag 25 maart … gaat de zomertijd in! Dan zetten we de klok een uur vóóruit en slapen we een uur minder en is iedereen in de war: hoe zat het ook al weer? Misschien is het de op een na laatste keer: er gaan stemmen op om de klok over twee jaar letterlijk terug te draaien naar het hele jaar ‘wintertijd’.
Het is niet alleen maart, die roert met zijn staart …

TUINKALENDER FEBRUARI EN MAART

TUINKALENDER


 Verzamel uit de bomen gewaaide takken in een rustig hoekje: misschien een onderkomen voor een egeltje!

 Hark herfstbladeren weg zodat de aarde, zeer plaatselijk, kan opwarmen.

Laat het kleine grut liggen: fijn om vogelnesten mee te bouwen ...

… in schoon geschrobde nestkasten!

 Schrob dan meteen het buiten overwinterde meubilair, zodat je zelf ook schoon kunt zitten.

 Onkruid altijd uittrekken.

 Had je nu meer in bloei willen hebben, noteer dan op de kalender bij oktober: bollen kopen!

 Bomen en struiken mogen gesnoeid worden: met beleid.

 In maart snoeien we de rozen: met tuinhandschoenen aan en een jas met scheurbestendige mouwen.

Zijtakken worden tot op twee of drie ogen terug geknipt; de oudste takken haal je helemaal weg. Dat heet ‘verjonging’.

Grootbloemige clematis die na juli in bloei komt, zoals ‘Jackmanii’ en ‘Vitalba’, nu boven het onderste paar mooie knoppen afknippen.

Binnen mogen de kuipplanten weer water hebben. Geleidelijk meer.

 Dat geldt, zonodig, ook voor de buitenpotten, tenzij het vriest.

 Maart is de ‘binnenvoorhetraamzaaimaand’! Probeer oude zaden uit op vochtig keukenpapier: als ze kiemen zijn ze nog bruikbaar.

 Tot slot: het kan nog steeds vriezen of dooien, maar vooral regenen. Lees dan binnen alles, vanaf december 2002 tot nu, nog eens na op www.mimi_inmijntuin.blogspot.nl.

vrijdag 9 februari 2018

TUINFOTO'S

TUINFOTO’S


2 december 2017: een mistige ochtend in het groen
Zilverdraden tussen 't hout
Het eerste begin voor een nieuw seizoen ... 



3 december 2017: knusse mussen in een boom
... en u moet de groeten van specht Hak hebben:
op zoek naar eten in de boomschors

10 december 2017: een roofvogel duikt plotseling op - en deze
 twee koolmezen vliegen zich synchroon te pletter tegen het raam

10 december 2017: tuin 'by night', de rust is
weergekeerd.
11 december: het heeft gesneeuwd, maar op een warm dak
blijft dat niet liggen. De meeuwen vinden het prima, op de
 warme schoorsteen ...
Op de begane grond ligt de sneeuw er nog
Het is als altijd ...
... een plaatje!
18 december 2017: met de kerst in aantocht eerst
 maar eens iets bakken voor de vogels die buíten
op bezoek komen:
vrolijk kerstfeest en een voorspoedig 2018! 


maandag 8 januari 2018

AARDBEVING 8 januari 2018 15.00 uur

Er gaat niets boven Groningen, maar soms ...

Maandagmiddag, 15.00 uur, bewoog de vloer onder onze voeten en rinkelde het servies in de kast: een aardbeving zoals we die al enige tijd niet meer meemaakten.
Het epicentrum van deze beving lag in 't Zandt, op kilometers afstand: dat zegt genoeg.
Het was voor ons de eerste beving sinds een lange periode, waarbij moet worden aangetekend dat ons in beton opgetrokken huis zeer aardbevingsbestendig is gebleken in de afgelopen jaren.
Dat had ik vroeger niet kunnen bedenken: dat mijn achternaam zó 'live' dichtbij zou komen ;)

vrijdag 8 december 2017

NIEUWE ARTIKELEN


NIEUWE 'BLAD' ARTIKELEN VERSCHIJNEN IN
FEBRUARI 2018


Maar nu eerst  de wintermaanden  met voor liefhebbers  en 
'die-hards' mogelijk ijselijke tochten door een besneeuwd en
bevroren  polderlandschap, uitkijkend  naar koek- en zopie-
kraampjesbestaat dat  nog? Mocht het  er van komen, dan
zal ik er, als notoire koukleum, op de televisie naar uitkijken,
gehuld  in een  warme trui en met de verwarming op  21º C!


Hier aanklikken: ALLE COLUMNS
Hier aanklikken: ALLE HEGGENMUSSEN
Hier aanklikken: ALLE TUINKALENDERS
Hier aanklikken: ALLE TUINFOTO'S

VOGELVOERBROODHUISJE

EVEN TUSSENDOOR


Ooit postte ik een recept op dit blog voor een 'vogelvoerhuisje van brood'. Laat ik dat weer eens 'ophalen', nu het voeren van vogels in deze tijd een actueel onderwerp is. Op de openingsfoto van mijn blog kun je zo'n huisje in de boom zien hangen ;)
Dit heb je er voor nodig: 500 gram volkorenmeel, 10 gram gist, 3 deciliter lauw water en 50 gram zoutloze boter en touwtjes voor het ophangen.
Kneed een soepel deeg en laat dit rijzen. Rol het deeg uit tot een lap met een dikte van zo'n halve centimeter. Snijd een vorm uit (huisje, boompje, beestje) (appel), maak bovenin een ruim gaatje, zet er eventueel een opgerold stukje aluminiumfolie in, leg het deeg op bakpapier op een bakplaat en laat nog 20 minuten narijzen. Verwarm ondertussen de oven voor op 225º C. Bak dit vogelvoer 15 tot 20 minuten in het midden van de oven. Laat het afkoelen en haal een touwtje door het gaatje om het vogelvoer buiten op te hangen. Bijvoorbeeld tussen takken waar de vogels er goed bij kunnen.
Heb je meer broodjes gebakken dan kun je die ook invriezen. 

WINTERSLAAP

In míjn tuin ...


… hoef ik in de winter niets meer te doen. Ja, de vogels aan de praat houden, maar dat is ‘peanuts’ vergeleken met de bezigheden in die andere seizoenen. Oké, als het gevroren heeft moet er zand gestrooid en sneeuw moet geschoven worden: naar een plek waar je er geen last van hebt. Gelukkig is dat geschuif een mannending en dat is maar goed ook, want de rest van het jaar is het tuinwerk hier een vrouwending: het mijne.

Zó hou je vogels 'aan de praat': met een fijne vogeltaart!
En dat is óók maar goed! Er gaat tenslotte niets boven lekker je gang gaan in je zelfbedachte tuin. Ooit maakte ik een plattegrond van voor- en achtertuin met in heel kleine priegellettertjes de namen van mijn uitverkorenen. Daarbij schuwde ik de Latijnse benamingen niet, omdat dat zo prettig zoeken is in de tientallen tuinboeken die ik in de loop van tientallen jaren verzamelde. Maar zoals in wel meer dingen in het leven, kwam ook in deze documentatie langzaam maar zeker de klad.

Acer pseudoplatanus 'brillantissimum'  (over latijn gesproken)
Nieuwe planten moeten liefst zo snel mogelijk de grond in en alleen dat al kost mij steeds meer hoofdbrekens, nu alles zo vol staat. Ik zou meer weerstand moeten bieden aan al dat moois, maar niets menselijks is mij vreemd. En daar hoort ook de verwaarlozing van de documentatie bij. Het voornemen is goed, maar je komt al plantend zóveel klusjes tegen, dat het schrijfwerk erbij inschiet. Tel mijn moeizaam bereikbare kortetermijngeheugen daarbij op en de verwarring is compleet.
Daar komt nog bij dat met het toenemen van mijn leeftijd het inslaapvermogen omgekeerd evenredig afneemt en dat geeft in de nachtelijke uurtjes veel mogelijkheden tot nadenken. Ik zou pen en papier mee naar bed moeten nemen, om die briljante nachtelijke vondsten, die ik nu dus niet meer kan navertellen, direct op te schrijven. Maar ja, ik lig daar niet alleen: mijn man geniet er van zijn welverdiende nachtrust en met overgave, mag ik wel zeggen. Daar moet ernstig rekening mee gehouden worden: nu is er tenminste nog íemand die de volgende dag goed functioneert.
Misschien moet ik aan de telefoon: zo’n klein plat dingetje waar tegenwoordig iederéén mee rondloopt en wat dus eigenlijk gewoon een wandelende computer is. Maar nee, dat kan ik er niet bij hebben.
Doe mij maar een wínterslaap: net als mijn tuin!

FEESTJE BOUWEN

Heggenmussen

Of het nu vriest of niet: het is winter. En dát zie je in de tuin. Het is er een sombere bedoening met de meeste planten in kennelijke staat van verval, de voetjes in natte aarde, de kopjes naar de grond gebogen. Of de tuin is ‘opgeruimd’: zwarte grond met nog slechts wat boompjes en struikjes. Je zou er somber van worden. Maar het kan ook héél anders! Wie zich in het tuincentrum een weg weet te banen door de kerstartikelen heen en de kerstbomen links laat liggen komt uiteindelijk toch bij de winterbloeiers die in dit seizoen hun eigen feestje bouwen, buiten in de tuin.

Zo uitbundig als in de zomer wordt het niet, maar aangenaam om naar te kijken is ook mooi. En zolang het niet vriest is alles nog mogelijk, qua aanplanten. Laten we hoog inzetten met een boom, de Prunus subhirtella Autumnalis, een Japanse kers, die bloeit in de maanden november en december. 


Viburnum bodnantense 'Dawn', winterbloeier bij uitstek!
Dan een struik van ruim twee meter: Viburnum bodnantense ‘Dawn’. In de herfst verliest hij zijn blad, maar de bloemen blijven: roze in de knop, naar wit verkleurend in de bloei, van november tot in januari. En nog geurend ook!
Een paar jaar geleden heb ik ook een hazelaar aangeplant, Corylus. Daar hebben we dit najaar de eerste hazelnoten van geoogst; je moet dus wel wat geduld hebben. Nu, in de winter, hangen er alvast gele katjes aan de takken: voor de bestuiving in het volgende seizoen. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik het geen bijzonder aantrekkelijke struik vind. Maar dat kan natuurlijk veranderen als ie volgende zomer volhangt met grote hazelnoten!

Corylus avelana: hazelnoot!
Gaat het om uiterlijk dan kun je beter de kronkelhazelaar, ofwel kurkentrekkerhazelaar kiezen: Corylus avellana ‘Contorta’. De Engelse plantkundige Edward Augustus (Gussie) Bowles, (1865-1954), verzamelde planten met afwijkingen in zijn ‘Garden of madness’ (gekkentuin) en daar hoorde deze hazelaar ook bij: met een kronkel!
Van de toverhazelaars is voor ons de Chinese variant, Hamamelis mollis, interessant. Deze hazelaar wordt tot drie meter hoog, draagt in zachte winters al in december grote gele en geurende bloemen en bloeit in ieder geval in januari. Deze soort wordt over het algemeen de mooiste gevonden. Maar het best verkrijgbaar is Hamamelis x intermedia, een kruising van H. mollis en H. japonica. Hamamelis intermedia Advent bloeit lichtgeel van december tot februari. Heel mooi is de bruin-oranje bloeiende Hamamelis intermedia Jelena: in december en januari. Deze hazelaar is vernoemd naar Jelena de Belder, verbonden aan Arboretum Kalmthout en overleden in 2003.

Helleborus ofwel kerstrozen; met kerst doen ze hun naam geen eer aan
omdat ze het dan meestal nog te koud vinden, maar even verder in de
winter is Helleborus een lust voor het oog! En insecten!
Maar niet elke tuin is groot genoeg voor deze struiken. Dan moet je het lager bij de grond zoeken en ook daar kan voorzien worden in een kleurige winterbeplanting.
Maak een keuze uit de verschillende soorten kerstrozen, Helleborus, of ga instant uit je dak met winterviolen!

TUINKALENDER DECEMBER/JANUARI

TUINKALENDER



 Loop de tuin nog eens door en neem meteen de steuntjes van de uitgebloeide planten mee naar binnen.

 Pas als het echt gaat vriezen kan er niet meer geplant worden, maar tot die tijd is nog van alles mogelijk.

 Leg materiaal klaar om vorstgevoelige planten mee af te dekken zodra de vorst zich aandient.

 Rozen zijn blij met een laagje compost op hun voeten.

 Druiven snoei je in de laatste week van december tenzij het vriest.

 Dat geldt ook voor Juglans (walnoot) en het ABC van Acer (esdoorn), Betula (berk) en Carpinus (haagbeuk).

 Zorg zolang het niet vriest voor een gevuld vogelbad.

 Het wordt nu echt tijd om vogelvoer op te hangen; er wáren al zo weinig insecten.

► En hebben vogels de vlucht naar je tuin eenmaal gevonden, dan komen ze in de andere jaargetijden óók: om slakken te vangen!

 Haal zand in huis voor de gladheidsbestrijding om en nabij het huis.

 En misschien ook nog wel een sneeuwschuiver - je weet maar nooit.

 Let op de dahlia’s: na de eerste vorst kleurt het blad zwart, nu moeten ze naar binnen.

 Houten regentonnen leeg je tot op een klein laagje water: om uitdrogen en krimpen van het hout te voorkomen.

 Vergeet niet de buitenkraan af te tappen!

 Geniet van gezellige kerstdagen, een vrolijke, niet al te lawaaiige jaarwisseling en vooral van een goed en gezond 2018!