vrijdag 16 februari 2018

NIEUWE ARTIKELEN



NIEUWE 'BLAD' ARTIKELEN VERSCHIJNEN IN
APRIL 2018


Hier aanklikken:
Hier aanklikken:
Hier aanklikken:
Hier aanklikken:

NATTE MOESSON

In míjn tuin ...

… keert het leven terug! Aan het eind van het tuinseizoen, zo tegen de winter, vind ik het eigenlijk wel prima om de boel de boel te laten. Ondanks de groenblijvers in mijn tuin lonkt buiten het verval, maar binnen lokt de warmte. Vroeger ruimde ik op in de herfst. Maar de laatste jaren laat ik mijn oren liever naar een andere mening hangen: al dat afgevallen blad biedt bescherming bij vorst. Dat kwam nog wel eens voor. Maar het lijkt erop dat ik mijn mening alwéér kan herzien, nu de winter toch vooral een natte moesson is geworden.

Op zoek naar de betekenis van het woord ‘moesson’ blijkt het uit het Arabisch te komen en daar betekent het niet ‘regen’ maar ‘jaargetijde’. Bij ons duurt een jaargetijde drie maanden, in de tropen trekken ze er een half jaar voor uit. Tweemaal per jaar verandert daar de wind, de moesson, van richting en daarmee ook het weerbeeld. Een half jaar is het droog, dan een half jaar nat. Dat is een stuk overzichtelijker dan ons zeeklimaat, waarbij we gedurende het hele jaar op neerslag kunnen rekenen. En dan ook nog in soorten: regen, hagel en sneeuw wisselen elkaar af. Zo hebben we dus ook het hele jaar wat te mopperen: we doen het graag!
Maar nu nadert het voorjaar, de winter is voorbij en de temperatuur gaat weer wat omhoog; dat is toch anders. We kunnen aan de slag buiten! De verlepte plantenresten van het vorige seizoen verhuizen we naar de compostbak of de groene container. En omdat in zachte winters de onkruiden lekker doorgroeien, moet er dus ook gewied worden. Dat is een modderig klusje, in de natte klei, maar met tuinhandschoenen aan goed te doen. (Tip: koop altijd twee paar handschoenen, zodat je het nat geworden paar kunt vervangen.) Al dat gemodder is trouwens ook een feestje van herkenning; het lieve tuinleven begint weer!
Mocht je bij de jaarwisseling geen goede voornemens genoteerd hebben, dan is dat helemaal niet erg, want het is altíjd tijd voor een goed voornemen: noteer al doende wat je in je tuin niet aanstaat en zoek daar een oplossing voor.
Zo is in mijn tuin een schutting, behangen met klimop, na tientallen jaren trouwe dienst aan verval onderhevig. Goed voornemen: samen met de buren een nieuwe plaatsen. Zo mogelijk  met behoud van mijn groene klimopbehang!

MAART ROERT ZIJN STAART

Heggenmussen

En dat is nog maar één spreuk in een lange rij van gezegdes met de maartse maand als onderwerp. Sommige zijn algemeen bekend, zoals deze ‘maart roert zijn staart’, waarvan we allemaal ook uit ondervinding de betekenis weten. Zoals het in de winter kan vriezen en dooien kan het in maart zonnig zijn, maar ook regenen. Of zelfs: ‘daar is geen maart zo goed, of het sneeuwt wel op de boer zijn hoed’.

Veel van de ‘maart’spreuken hebben betrekking op het boerenbedrijf; ze dateren van jaren her. Dat is niet verwonderlijk. Als íemand te maken heeft met weersomstandigheden dan is het wel de boer. En die denkt er heel anders over dan burgers en buitenlui, gezien spreuken als ‘maart guur geeft een volle schuur’ en ‘brengt maart storm en wind, de sikkel is de boer gezind’! Of ‘maart niet te droog en niet te nat, vult de boer zijn kist en vat’. En wat dacht je van ‘een droge maart en een natte april is de boeren naar hun wil’!
 
Maart 2005: een prachtige kerstroos in de sneeuw!
Wij burgers klagen wat af over het weer: het is te koud, te nat of het waait zo hard. Vroeg donker, natte sneeuw en mist … o, kon het altijd zomer zijn! Maar o, wat had mijn vader gelijk, achteraf, als hij zei: “Begeren is mooier dan bezitten!”
En er zijn natuurlijk ook spreuken voor de optimisten onder ons, zoals: ‘maartse buien die beduien dat de zomer aan komt kruien’! En ‘een droge maart is een zomer te paard’. Van recentere datum moet de volgende spreuk zijn: ‘autoruiten nu nog steeds bevroren, dat geeft straks veel koren’. En vooruit dan, nog één: ‘donder in maart, vorst in april’. Die laatste doet trouwens gewoon wat ie wil.

Maart 2010: wie een beetje sneeuw niet eert ...
is geen sneeuwbal weert!
En dat moeten wij natuurlijk ook doen. Want in deze tijd van het jaar kan er zomaar een dag tussen zitten waarop je fijn naar buiten kunt, voor een hernieuwde kennismaking met het buitenleven in je tuin! Dan ruikt het er zo lekker en wat is er al veel te zien: wéér meer sneeuwklokjes dan vorig jaar en massa’s blad van de blauwe druifjes - het wordt ons gewoon en als altijd in de schoot geworpen.

Binnenkort in dit theater ...
Ja, want sommige dingen gaan hard tegenwoordig: lente en zomer buitelen over elkaar heen. Officieel luiden we op 21 maart de lente in, maar, schrik niet, op zondag 25 maart … gaat de zomertijd in! Dan zetten we de klok een uur vóóruit en slapen we een uur minder en is iedereen in de war: hoe zat het ook al weer? Misschien is het de op een na laatste keer: er gaan stemmen op om de klok over twee jaar letterlijk terug te draaien naar het hele jaar ‘wintertijd’.
Het is niet alleen maart, die roert met zijn staart …

TUINKALENDER FEBRUARI EN MAART

TUINKALENDER


 Verzamel uit de bomen gewaaide takken in een rustig hoekje: misschien een onderkomen voor een egeltje!

 Hark herfstbladeren weg zodat de aarde, zeer plaatselijk, kan opwarmen.

Laat het kleine grut liggen: fijn om vogelnesten mee te bouwen ...

… in schoon geschrobde nestkasten!

 Schrob dan meteen het buiten overwinterde meubilair, zodat je zelf ook schoon kunt zitten.

 Onkruid altijd uittrekken.

 Had je nu meer in bloei willen hebben, noteer dan op de kalender bij oktober: bollen kopen!

 Bomen en struiken mogen gesnoeid worden: met beleid.

 In maart snoeien we de rozen: met tuinhandschoenen aan en een jas met scheurbestendige mouwen.

Zijtakken worden tot op twee of drie ogen terug geknipt; de oudste takken haal je helemaal weg. Dat heet ‘verjonging’.

Grootbloemige clematis die na juli in bloei komt, zoals ‘Jackmanii’ en ‘Vitalba’, nu boven het onderste paar mooie knoppen afknippen.

Binnen mogen de kuipplanten weer water hebben. Geleidelijk meer.

 Dat geldt, zonodig, ook voor de buitenpotten, tenzij het vriest.

 Maart is de ‘binnenvoorhetraamzaaimaand’! Probeer oude zaden uit op vochtig keukenpapier: als ze kiemen zijn ze nog bruikbaar.

 Tot slot: het kan nog steeds vriezen of dooien, maar vooral regenen. Lees dan binnen alles, vanaf december 2002 tot nu, nog eens na op www.mimi_inmijntuin.blogspot.nl.

vrijdag 9 februari 2018

TUINFOTO'S

TUINFOTO’S


2 december 2017: een mistige ochtend in het groen
Zilverdraden tussen 't hout
Het eerste begin voor een nieuw seizoen ... 



3 december 2017: knusse mussen in een boom
... en u moet de groeten van specht Hak hebben:
op zoek naar eten in de boomschors

10 december 2017: een roofvogel duikt plotseling op - en deze
 twee koolmezen vliegen zich synchroon te pletter tegen het raam

10 december 2017: tuin 'by night', de rust is
weergekeerd.
11 december: het heeft gesneeuwd, maar op een warm dak
blijft dat niet liggen. De meeuwen vinden het prima, op de
 warme schoorsteen ...
Op de begane grond ligt de sneeuw er nog
Het is als altijd ...
... een plaatje!
18 december 2017: met de kerst in aantocht eerst
 maar eens iets bakken voor de vogels die buíten
op bezoek komen:
vrolijk kerstfeest en een voorspoedig 2018! 


maandag 8 januari 2018

AARDBEVING 8 januari 2018 15.00 uur

Er gaat niets boven Groningen, maar soms ...

Maandagmiddag, 15.00 uur, bewoog de vloer onder onze voeten en rinkelde het servies in de kast: een aardbeving zoals we die al enige tijd niet meer meemaakten.
Het epicentrum van deze beving lag in 't Zandt, op kilometers afstand: dat zegt genoeg.
Het was voor ons de eerste beving sinds een lange periode, waarbij moet worden aangetekend dat ons in beton opgetrokken huis zeer aardbevingsbestendig is gebleken in de afgelopen jaren.
Dat had ik vroeger niet kunnen bedenken: dat mijn achternaam zó 'live' dichtbij zou komen ;)

vrijdag 8 december 2017

NIEUWE ARTIKELEN


NIEUWE 'BLAD' ARTIKELEN VERSCHIJNEN IN
FEBRUARI 2018


Maar nu eerst  de wintermaanden  met voor liefhebbers  en 
'die-hards' mogelijk ijselijke tochten door een besneeuwd en
bevroren  polderlandschap, uitkijkend  naar koek- en zopie-
kraampjesbestaat dat  nog? Mocht het  er van komen, dan
zal ik er, als notoire koukleum, op de televisie naar uitkijken,
gehuld  in een  warme trui en met de verwarming op  21º C!


Hier aanklikken: ALLE COLUMNS
Hier aanklikken: ALLE HEGGENMUSSEN
Hier aanklikken: ALLE TUINKALENDERS
Hier aanklikken: ALLE TUINFOTO'S

VOGELVOERBROODHUISJE

EVEN TUSSENDOOR


Ooit postte ik een recept op dit blog voor een 'vogelvoerhuisje van brood'. Laat ik dat weer eens 'ophalen', nu het voeren van vogels in deze tijd een actueel onderwerp is. Op de openingsfoto van mijn blog kun je zo'n huisje in de boom zien hangen ;)
Dit heb je er voor nodig: 500 gram volkorenmeel, 10 gram gist, 3 deciliter lauw water en 50 gram zoutloze boter en touwtjes voor het ophangen.
Kneed een soepel deeg en laat dit rijzen. Rol het deeg uit tot een lap met een dikte van zo'n halve centimeter. Snijd een vorm uit (huisje, boompje, beestje) (appel), maak bovenin een ruim gaatje, zet er eventueel een opgerold stukje aluminiumfolie in, leg het deeg op bakpapier op een bakplaat en laat nog 20 minuten narijzen. Verwarm ondertussen de oven voor op 225º C. Bak dit vogelvoer 15 tot 20 minuten in het midden van de oven. Laat het afkoelen en haal een touwtje door het gaatje om het vogelvoer buiten op te hangen. Bijvoorbeeld tussen takken waar de vogels er goed bij kunnen.
Heb je meer broodjes gebakken dan kun je die ook invriezen. 

WINTERSLAAP

In míjn tuin ...


… hoef ik in de winter niets meer te doen. Ja, de vogels aan de praat houden, maar dat is ‘peanuts’ vergeleken met de bezigheden in die andere seizoenen. Oké, als het gevroren heeft moet er zand gestrooid en sneeuw moet geschoven worden: naar een plek waar je er geen last van hebt. Gelukkig is dat geschuif een mannending en dat is maar goed ook, want de rest van het jaar is het tuinwerk hier een vrouwending: het mijne.

Zó hou je vogels 'aan de praat': met een fijne vogeltaart!
En dat is óók maar goed! Er gaat tenslotte niets boven lekker je gang gaan in je zelfbedachte tuin. Ooit maakte ik een plattegrond van voor- en achtertuin met in heel kleine priegellettertjes de namen van mijn uitverkorenen. Daarbij schuwde ik de Latijnse benamingen niet, omdat dat zo prettig zoeken is in de tientallen tuinboeken die ik in de loop van tientallen jaren verzamelde. Maar zoals in wel meer dingen in het leven, kwam ook in deze documentatie langzaam maar zeker de klad.

Acer pseudoplatanus 'brillantissimum'  (over latijn gesproken)
Nieuwe planten moeten liefst zo snel mogelijk de grond in en alleen dat al kost mij steeds meer hoofdbrekens, nu alles zo vol staat. Ik zou meer weerstand moeten bieden aan al dat moois, maar niets menselijks is mij vreemd. En daar hoort ook de verwaarlozing van de documentatie bij. Het voornemen is goed, maar je komt al plantend zóveel klusjes tegen, dat het schrijfwerk erbij inschiet. Tel mijn moeizaam bereikbare kortetermijngeheugen daarbij op en de verwarring is compleet.
Daar komt nog bij dat met het toenemen van mijn leeftijd het inslaapvermogen omgekeerd evenredig afneemt en dat geeft in de nachtelijke uurtjes veel mogelijkheden tot nadenken. Ik zou pen en papier mee naar bed moeten nemen, om die briljante nachtelijke vondsten, die ik nu dus niet meer kan navertellen, direct op te schrijven. Maar ja, ik lig daar niet alleen: mijn man geniet er van zijn welverdiende nachtrust en met overgave, mag ik wel zeggen. Daar moet ernstig rekening mee gehouden worden: nu is er tenminste nog íemand die de volgende dag goed functioneert.
Misschien moet ik aan de telefoon: zo’n klein plat dingetje waar tegenwoordig iederéén mee rondloopt en wat dus eigenlijk gewoon een wandelende computer is. Maar nee, dat kan ik er niet bij hebben.
Doe mij maar een wínterslaap: net als mijn tuin!

FEESTJE BOUWEN

Heggenmussen

Of het nu vriest of niet: het is winter. En dát zie je in de tuin. Het is er een sombere bedoening met de meeste planten in kennelijke staat van verval, de voetjes in natte aarde, de kopjes naar de grond gebogen. Of de tuin is ‘opgeruimd’: zwarte grond met nog slechts wat boompjes en struikjes. Je zou er somber van worden. Maar het kan ook héél anders! Wie zich in het tuincentrum een weg weet te banen door de kerstartikelen heen en de kerstbomen links laat liggen komt uiteindelijk toch bij de winterbloeiers die in dit seizoen hun eigen feestje bouwen, buiten in de tuin.

Zo uitbundig als in de zomer wordt het niet, maar aangenaam om naar te kijken is ook mooi. En zolang het niet vriest is alles nog mogelijk, qua aanplanten. Laten we hoog inzetten met een boom, de Prunus subhirtella Autumnalis, een Japanse kers, die bloeit in de maanden november en december. 


Viburnum bodnantense 'Dawn', winterbloeier bij uitstek!
Dan een struik van ruim twee meter: Viburnum bodnantense ‘Dawn’. In de herfst verliest hij zijn blad, maar de bloemen blijven: roze in de knop, naar wit verkleurend in de bloei, van november tot in januari. En nog geurend ook!
Een paar jaar geleden heb ik ook een hazelaar aangeplant, Corylus. Daar hebben we dit najaar de eerste hazelnoten van geoogst; je moet dus wel wat geduld hebben. Nu, in de winter, hangen er alvast gele katjes aan de takken: voor de bestuiving in het volgende seizoen. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik het geen bijzonder aantrekkelijke struik vind. Maar dat kan natuurlijk veranderen als ie volgende zomer volhangt met grote hazelnoten!

Corylus avelana: hazelnoot!
Gaat het om uiterlijk dan kun je beter de kronkelhazelaar, ofwel kurkentrekkerhazelaar kiezen: Corylus avellana ‘Contorta’. De Engelse plantkundige Edward Augustus (Gussie) Bowles, (1865-1954), verzamelde planten met afwijkingen in zijn ‘Garden of madness’ (gekkentuin) en daar hoorde deze hazelaar ook bij: met een kronkel!
Van de toverhazelaars is voor ons de Chinese variant, Hamamelis mollis, interessant. Deze hazelaar wordt tot drie meter hoog, draagt in zachte winters al in december grote gele en geurende bloemen en bloeit in ieder geval in januari. Deze soort wordt over het algemeen de mooiste gevonden. Maar het best verkrijgbaar is Hamamelis x intermedia, een kruising van H. mollis en H. japonica. Hamamelis intermedia Advent bloeit lichtgeel van december tot februari. Heel mooi is de bruin-oranje bloeiende Hamamelis intermedia Jelena: in december en januari. Deze hazelaar is vernoemd naar Jelena de Belder, verbonden aan Arboretum Kalmthout en overleden in 2003.

Helleborus ofwel kerstrozen; met kerst doen ze hun naam geen eer aan
omdat ze het dan meestal nog te koud vinden, maar even verder in de
winter is Helleborus een lust voor het oog! En insecten!
Maar niet elke tuin is groot genoeg voor deze struiken. Dan moet je het lager bij de grond zoeken en ook daar kan voorzien worden in een kleurige winterbeplanting.
Maak een keuze uit de verschillende soorten kerstrozen, Helleborus, of ga instant uit je dak met winterviolen!

TUINKALENDER DECEMBER/JANUARI

TUINKALENDER



 Loop de tuin nog eens door en neem meteen de steuntjes van de uitgebloeide planten mee naar binnen.

 Pas als het echt gaat vriezen kan er niet meer geplant worden, maar tot die tijd is nog van alles mogelijk.

 Leg materiaal klaar om vorstgevoelige planten mee af te dekken zodra de vorst zich aandient.

 Rozen zijn blij met een laagje compost op hun voeten.

 Druiven snoei je in de laatste week van december tenzij het vriest.

 Dat geldt ook voor Juglans (walnoot) en het ABC van Acer (esdoorn), Betula (berk) en Carpinus (haagbeuk).

 Zorg zolang het niet vriest voor een gevuld vogelbad.

 Het wordt nu echt tijd om vogelvoer op te hangen; er wáren al zo weinig insecten.

► En hebben vogels de vlucht naar je tuin eenmaal gevonden, dan komen ze in de andere jaargetijden óók: om slakken te vangen!

 Haal zand in huis voor de gladheidsbestrijding om en nabij het huis.

 En misschien ook nog wel een sneeuwschuiver - je weet maar nooit.

 Let op de dahlia’s: na de eerste vorst kleurt het blad zwart, nu moeten ze naar binnen.

 Houten regentonnen leeg je tot op een klein laagje water: om uitdrogen en krimpen van het hout te voorkomen.

 Vergeet niet de buitenkraan af te tappen!

 Geniet van gezellige kerstdagen, een vrolijke, niet al te lawaaiige jaarwisseling en vooral van een goed en gezond 2018!



TUINFOTO'S NOVEMBER 2017

TUINFOTO’S


Rodgersia: stram in de houding,
in afwachting van sneeuw en ijs
Het verdorde hostablad heeft zich op het zachte mos gevleid,
tot nader order
De katjes zijn er al, in de hazelaar
Veel bijen zijn er nu niet meer, maar het bijenkorfje
staat nog op zijn post
Verstilde astilbe ...
De vlinderstruik krijgt zijn snoeibeurt in het voorjaar
van 2018!
en wij trekken ons terug voor onze nieuwe boekenkast:
gebouwd en geïnstalleerd door Martijn Beekman, met hulp van Martin.
Nu kan ik wel even zonder tuin ...
Wat zijn we er blij mee!
Martijn heeft een prachtige website, 
www.martijn-beekman.nl,

 voor veel inspiratie!

vrijdag 10 november 2017

NIEUWE ARTIKELEN


NIEUWE ARTIKELEN VERSCHIJNEN OP
8 DECEMBER 2017 ...

... OP DIT BLOG ÉN IN HET NIEUWE MAGAZIN 'BLAD' DAT VERSCHIJNT
 IN DE GEMEENTEN TEN BOER EN LOPPERSUM EN OOK IN KIOSKEN
 VERKRIJGBAAR ZAL ZIJN!



Kijk! onze koning van de winter!
Troglodytes troglodytes!
Ben ík de koning, welles nietes?
Natuurlijk!
Een goede koning behoeft geen kroon -
die regeert gewoon gewoon!
We noemen onze vorst 'Klein Jantje'
en wuiven hoeft niet met het handje.
Een staartje kan het net zo goed
als je 't met een wiebelkontje doet!


Hier aanklikken: ALLE COLUMNS
Hier aanklikken: ALLE HEGGENMUSSEN
Hier aanklikken: ALLE TUINKALENDERS
Hier aanklikken: ALLE TUINFOTO'S
Hier aanklikken: ANDERE TUINEN

HERFST


In míjn tuin ...


… heeft de herfst zijn intrede gedaan, zoals ie dat al sinds mensenheugenis doet. Aanvankelijk waren er nog flinke stuiptrekkingen van de zomer met ongehoord hoge en ongeëvenaarde temperaturen. Maar wij laten het ons graag aanleunen, zo’n gelegenheid om er nog even zomers op uit te gaan. Wat wordt het: lopen, fietsen of met de auto? Het Ten Boersterbos is er wat ons betreft voor het ‘nuttige’ lopen, lekker dichtbij. Wat verder van huis, bij Appingedam, staat landgoed Ekenstein op het lijstje, maar dat bewaren we voor uitstapjes met de kleinkinderen: er is ook een speeltuin.


De Fraeylemaborg in Slochteren
In Slochteren waren we net geweest voor een lange slenterpartij over de Jaarmarkt met aansluitend nog een rondje door het bos achter de Fraeylemaborg en, obligaat maar altijd lekker, koffie met appeltaart. Weet je wat, we gaan naar Middelstum! En dan niet voor een kort rondje om de borg, maar via het pad langs het Boterdiep over de brug richting Toornwerd en vandaar rechttoe rechtaan terug naar Middelstum. 


De toren van Toornwerd
Wél regelrecht naar een terras: “Doet u ons maar een biertje; géén herfstbok!”
Het zomerse weer hield nog wat dagen aan, maar moest uiteindelijk toch wijken voor de herfst. Gelukkig maar, want altijd mooi weer zou best wel eens kunnen gaan vervelen. En als er íets is in dit land wat stof tot praten geeft, lees hier schrijven, dan is het wel het veranderlijke weer. Nu heb ik natuurlijk makkelijk praten, thuis achter mijn tikcomputer: ik hoef niet door weer en wind naar het werk. En het werk in de tuin komt er nu niet meer zo op aan.
Zó neemt de blauwe bessenstruik afscheid van de zomer:
in de mooiste herfstkleuren!
Want langzaam maar zeker doet het verval zijn intrede. Sommige planten waren deze zomer al vroeg verdord; die heb ik, waar het stoorde, meteen weggeknipt en afgevoerd naar de compostbak. De dode takken uit onze van gemeentewegen monumentaal verklaarde es, die in de storm van 5 oktober naar beneden zeilden, belandden in de groene container. Maar wie ziet het nog, nu het met het ingaan van de wintertijd ook nog een uur eerder donker is?
Ja, natuurlijk: de slakken, want die zijn er altijd, zolang het nog niet vriest. Glibberend door de tuin of schuil onder al afgevallen bladeren. Ik vond er vijf tegelijk op de onderkant van één blaadje! Dat is makkelijk afvoeren, op zo’n 'dien'blad, en zónder de beproefde bierval, in mijn herfstige tuin.

November 2017                                                                           

INSECT CHECKT UIT

Heggenmussen 


Vroeger, toen alles beter was, kon ik ’s zomers nooit gaan slapen zonder maatregelen tegen het muggengepeupel. Mijn zus en ik deelden weliswaar de slaapkamer, maar niet het muggenleed. Dat was aan mij voorbehouden. “Je hebt zoet bloed,” zei mijn moeder. Ik was ook best een zoet kind, dus dat kon wel kloppen. Vervolgens drenkte ze rollen verband in een bakje azijn en verbond daar mijn blote lichaamsdelen mee. Welterusten!

Maar met zoet bloed heeft het niets te maken; de prikkende vrouwtjesmuggen komen af op lichaamsgeur. Om bovenmatige jeuk van muggenbulten te voorkomen zijn er veel middeltjes in de handel, maar het beste is een hor voor het open raam. De afgelopen zomer ben ik welgeteld één keer gestoken. En dat terwijl de hor (vergeten) op zolder stond!

Onlangs berichtte de krant over het EU expertcomité voor plant, dier, voeding en veevoer: Nederland en Spanje stemden vóór een verlenging van vier à vijf jaar voor de toelating van het gif RoundUp (neonicotinoïden) in de landbouw en daarmee vóór de teloorgang van ons insectenbestand. Heb ik daarom deze zomer vrijwel geen mug gezien?

Afbeeldingsresultaat voor no farmers no foodParticulieren mogen sinds 30 september 2013 voor bijen schadelijke middelen als RoundUp niet meer gebruiken. Voor ‘groenprofessionals’ geldt in ons land sinds april vorig jaar een verbod op gewasbeschermingsmiddelen voor verhardingen en per 1 november dit jaar ook  voor niet-verhardingen. Boeren (No farmers, no food) moeten er met een aangepast gebruik voor zorgen dat bijen niet meer in aanraking komen met neonicotinoïden.
Want insecten, de grootste groep dieren, zijn van levensbelang: als bestuiver van onze voedselgewassen én als voedsel voor andere dieren die ons leven fluitend en kwakend veraangenamen. In bijna dertig jaar tijd is driekwart van het insectenbestand verdwenen en dat baart zorgen.

De latijnse benaming ‘insect’ betekent ‘ingesneden’. Het beestje wordt opgedeeld in kop, borststuk en achterlijf, drie delen die nauwelijks met elkaar verbonden lijken. Maar zoals overal zijn er ook hier uitzonderingen op de regel. Geen driedelig pak voor het lieveheersbeestje!


Onversneden lieveheersbeestjes!
Insecten zijn qua formaat klein tot zelfs nietig, maar groot in getal. Je hebt er last van als je gestoken wordt en ze kunnen ziekten overbrengen. Maar ze zijn ook de bestuivers van onze voedselgewassen en in toenemende mate zélf voedsel voor de mens. Maar liefst 1400 soorten insecten zijn eetbaar: een bron van eiwitten. Willen we daarop overstappen, brrr, dan zal er flink geïmporteerd moeten worden, want in Europa is slechts 2% van de hier voorkomende insecten eetbaar. Het zal hier dus niet gauw, zoals elders, onderdeel worden van de militaire training onder het kopje ‘overlevingskansen’. Wij eten liever honing en natuurlijk al het plantaardig voedsel dat met dank aan bestuivende insecten beschikbaar is. Positief bericht: uit de Monitor Duurzaam Voedsel blijkt dat de consument in 2016 liefst 26% meer dier- en milieuvriendelijk geproduceerd voedsel heeft gekocht. Duurzaam eten wordt een trend.


Huismoeder gevangen in de BugAway:
 nu alleen nog even naar buiten brengen!
En thuis zuinig zijn op insecten hoort daar ook bij. Bestel via internet de spinnen- en andere beestjesvanger ‘BugAway’ om insecten levend naar buiten te brengen, ofwel: insecten úit te checken!

November 2017

TUINKALENDER NOVEMBER

TUINKALENDER


 Buiten is het herfst en binnen lekker warm: trakteer jezelf op een herfstboeket uit de tuin. 

 Want de laatbloeiers geven nog niet op: grassen, herfstasters, sedum spectabile, dopheide (Calluna vulgaris), rosa ‘The Fairy’, viburnum bodnantense Dawn en natuurlijk prachtig blad zoals dat van de dovenetel.


 Nog geen bollen geplant? Het kan nog steeds! Grote bollen 15 centimeter diep, kleine tot 10 centimeter diep.

 Je kunt ze verspreiden, maar ‘op een kluitje’ zullen ze straks in het voorjaar beter uitkomen.

Let voor mooie kleurencombinaties op de bloeitijden: die moeten natuurlijk samenvallen

 Rozen worden nu aangeaard: breng wat grond of compost aan rond de voet van de plant.

 Er is al veel blad gevallen, maar ook de laatkomers moeten van stoepen en paden geveegd worden.

 Ook als het (nog) niet vriest de vogels voeren: ze hebben een vaste route.

 En insecten, behalve bestuivers van planten ook voer voor vogels, zijn in aantal dramatisch afgenomen. Dat is ook een probleem voor onze eigen voedselvoorziening. Laat ze vliegen!

  Het kan nog lang 'dooien', maar het kan ook al een beetje vriezen: leg een ijsvrijhouder in de vijver.


 Laat het water verder met rust: dát zoeken de kikkers er, op de bodem.

 Bij vorstmelding gieters en regentonnen legen; buitenkranen aftappen.

 Maar ook dan kunnen wij er nog steeds op uit: hoed, pet of muts over de oren en naar buiten voor een stevige herfstwandeling!

November 2017